در کوی رضا کِشتی قلبم زده پهلو
گردیده به عشقش دل من غرقِ تکاپو

تنها نه من آقا شده ام سائل کویت
هر خسته دلی آمده اینجا زده زانو

هر ذرّه ز خاک حرمت تربت جنّت
هر گوشه ی صحن تو بود گلشن مینو

شد نقش دلم گنبد و ایوان طلایت
شد ذکر لبم نام تو یا ضامن آهو

بر سلسله گیسوی تو شد بسته دلِ من
افت...