در کوچه‌های غریبی
عبا بر سرش بود(۳)
در آن کوچه یاد
غم مادرش بود(۳)
به جانش زهر مامون تا شرر زد
چو مرغی که بسمل شد بال و پر زد
میان کوچه از نفس
تا با سر افتاد
یاد مدینه و به
یاد مادر افتاد

بنددوم

شهید خراسان تا
بین کوچه نشست(۳)
اباصلت رسید و
در حجره را بست(۳)
بدید رنگ روی آقا پریده
به لبهای آقا ...