در محل هرجا صدای عبد گریان شد بلند
قامت صاحب کرم از روی ایوان شد بلند

نوکری سخت است اما سختیش عشق است عشق
پای ما با عشق بر خارمغیلان شد بلند

من که هرجایی کم آوردم صدا کردم رضا
رعیت آنجایی که کم آورد، سلطان شد بلند

ما ز اسب افتاده ایم اما ز اصلِ عشق نه
پرچم سبز رضا بر بام تهران شد بلند

بیشتر از س...