در خیمه گاهِ غیبت؛ با غربتی نهانی
هستی برای جدّت مشغولِ روضه خوانی

در وادیِ مُحرّم غیر از تو نیست مَحرم
چون وارثِ قدیم ِ این داغِ بیکرانی

آشوب میشود قلبِ داغدارت آقا
با صوتِ نابِ قران، یا نغمهٔ اذانی

دلتنگم و عزیزم از تو خبر ندارم
در کربلا و مشهد، یا اینکه جمکرانی؟!

تا جان دهم کنارِ...