در برگ ریز فصل خزان مثل مادرش
افتاده است امام جوان مثل مادرش
شب را امام خسته ی ما صبح می کند
با چشمه های اشک روان مثل مادرش
غم خیمه می زند به دلش صبح و ظهر و شام
با هر فرازهای اذان مثل مادرش
از کودکی که داغ پدر دیده قوت او
خون دل است و زخم زبان مثل مادرش
از جای تازیانه نه ؛ از غربت علی
دارد به دو...