درای رحمت تو به سمتمون بازن
این کبوترای صحن تو چقدر نازن
خونه ی امید نوکرا خراسانه
عده ای دارن بادوری ازتو میسازن

پر زدن خوبه به دور صحن گوهرشاد
تو خرابه های دل رو میکنی آباد
آرزومه خادم صحنو سرات باشم
آقااین دلم فقط یه نیم نگاه میخواد

دستت رو باز بکش آقا روی سرم
دل من تنگه برات ای پادشاه باکرم


...