دخترت خون جگر خورد و تب و تاب نداشت
مثل سقّا که به خون خفت ولی آب نداشت

او پدر می طلبید آه به لب هایش بود
سر پی دیدن او آمد و او تاب نداشت

گر نبود ای گل زهرا رخ چون ماه شما
کنج ویرانه یقین جلوه ی مهتاب نداشت

کنج ویرانه که سر آمده بود این دختر
بر لبش داشت تبسّم ، دل شاداب نداشت

داشت با رأس پدر شو...