داغ فراق دیدم و رویت ندیده ام
بر روی چشم عکس نبودت کشیده ام

چیدم هزار دانه ی اشک از دو چشم خویش
اما هنوز میوه ی وصلت نچیده ام

شب زنده دار ، پای وصالت نشسته ام
در انتظار رؤیت صبح و سپیده ام

کوه فراق قامت ما را شکسته است
بنگر ز پا فتاده ام آقا ، خمیده ام

هر گه به خویش مژده ی وصل تو داده ام
طعم شکس...