دارم غریب و آشنا را می‌شمارم
این خیل مشغول عزا را می‌شمارم

هی خواب می‌بینم پیاده در طریقش
در جاده دارم تیرها را می‌شمارم

دل‌تنگ مشهد می شوم هرگاه در راه
سربندهای یا رضا را می‌شمارم

اما خدا را شکر با انگشت‌هایم
جامانده‌های کربلا را می‌شمارم

پس سعی خود را می‌کنم موکب به موکب
این مروه‌های با صفا را...