دارم برای رنگِ تنت گريه می كنم
پای نفس نفس زدنت گريه می كنم

باور كنيم حرمت تو مستدام بود؟
يا بردن تو بردنِ با احترام بود؟

باور كنيم شأن تورا رَد نكرده است؟
اين بد دهانِ شهر به تو بد نكرده است؟

گرد و غبار، روی تو ای يار ريختند
روی سرِ تو از در و ديوار ريختند

هرچند بين كوچه تنت را كشيد...