دارد میان کربلا، اندوه اعظم می شود
دست همه سینه زنان ِروضه پرچم می شود

زهرا لباس مشکیِ ما را خودش اندازه زد
عشق است! نوکر وارد ماه محرم می شود

کوچه خیابان های شهر ما سیاهش بهتر است
اینجا بدون تکیه هایش شهر ماتم می شود

دیوارهای خانه را عمداً کتیبه می زنم
هرجا حسینیه شود پس کربلا هم می شو...