خون می گریست چشم زمانه ز ماتم اش
آخر شکست قامت خورشید در غم اش

در سوز و در گداز زمین و زمان ز غم
لبریز اشک و آه تبار مکرم اش

گلشن گرفت رنگ خزان را ز داغ او
بر چهره ریخت چشم شقایق چو شبنم اش

زهرا گریست در غم جانسوز مصطفی
پرپر شده ست تازه ترین باغ خرم اش

کعبه سیاه جامه به تن کرده زین عزا
شد تیره...