خون بیش از این به قلب من ای بی حیا مکن
او دست و پا زند، تو سِنان دست و پا مکن

زخم گلوش وا شده، لب آمده به هم
حالا به زور نیزه، دهانش تو وا مکن

از بس که نیزه رفته فرو بر تن حسین
رحمی دگر به پیکر او، نیزه جا مکن

از ضعف و تشنگی بدنش غلت می‌خورد
تو لااقل عزیز مرا جابجا مکن

زانو گذاشت در ...