خونی که کرده ارغوانی بسترم را
پوشیده همچون پرده ای زخم سرم را

دور و برم خیل یتیمان گریه دارند
پژمرده بینم یاس های پرپرم را

اشک غم زینب زده آتش به جانم
کردم نهان از چشم او، چشم ترم را

تازه شود یاد نگاه گرم زهرا
هرگاه می بینم نگاه دخترم را

پی بر دل خونین من هرگز نبردند
دیدند گرچه مردم...