خوش بحالم که شدم بی سر و سامانِ حسین
اولین کشته و دلداده ی عطشانِ حسین

جانِ ناقابلِ من محضرِ او ناچیزِ است
همه ی زندگی ام باد به قربانِ حسین

منِ غربت زده که با لبِ عطشان رفتم
آه ای شهر علی ، جان تو و جانِ حسین

همه کوفه مسلمانِ زر و دینارند
هیچکس نیست درین شهر مسلمانِ حسین

ترسم اینست ...