خراب عشق حسینم که روح آبادی ست
اسیر پرچم عشقم که اوج آزادی ست

به بغض تلخ گلوگیر خو گرفتم چون
نوای بغض گلوگیر همچو فریادی ست

شبیه فطرس افتاده گوشه ای هستم
که چشم خیس مرا هم امید امدادی ست

از آن زمان که به گودال بی سر افتادی
بساط اشک محیا و حرام هر شادی ست

هزار شکر که هستی ولیِ نعمتِ من
هزار شکر غ...