خرابه هستم و دل خوش به بوی گلزارم
امید وصل همیشه درون خود دارم

اگر که جان دهم از شوق روز آمدنش
هنوز هم به شب زلف او بدهکارم

کویر تشنه ی دریای بی کرانه ی اوست
امیر اوست و من بنده ای گنکارم

کران عشق، زمین را به آسمان بردست
درین مسیر من آزادم و گرفتارم

اگر چه زخم زبان ها شنیدم از مردم
ولی هنوز به ...