خدا نه اینکه مرا از گِل زیاده‌تان
که آفرید مرا از غبار جاده‌تان

وبال گردنتان بودم از همان آغاز
بعید هست بیایم به استفاده‌تان

ببین چه ساده برایت به حرف می‌آیم
فدای اینهمه لطف وصفای ساده‌تان

بلطف چشم شمادل همیشه آباداست
خدا کند که بمانم خراب باده‌تان

خدا نوشت ازل در شناسنامهء دل
که ما غلام شماییم...