خدا نانِ تو را هرگز نگیرد از گدا زهرا
پناهِ بی پناهیِ منِ بی دست و پا زهرا

چراغ عرش، فانوس حیاط خانه‌ات بوده
تو آن نوری که جریان داشتی از ابتدا زهرا

کمالِ ظرف تو، بیش از حدِ اُمِّ اَبیهایی‌ست
به این ترتیب باید گفت: اُمُّ الاَنبیا؛ زهرا

عبا را اعتباری نیست بی حظِّ حضور تو
به زیر سایه‌ی ت...