خدا در اوج شادی،گاه غم بخشیده انسان را
در آغوش بهار انداخته سوز زمستان را

میان تار و پود پیله ها پروانه خواهد شد
تحمل میکند هرکس مصیبتهای زندان را

تو نور آسمان هایی که فی قعرِ السُجون هستی
خدا گاهی به چاهی می سپارد ماهِ تابان را

امین و صالح و صابر ،وَفیّ و عالِم و زاهِر
چگونه وصف با...