خدا تا آفرینش را به پا کرد
علی را شاهِ مُلک اتقیا کرد

جهان، دیوانه ی روی علی بود
خدا هم مستِ گُلروی علی بود

علی اسطوره ی خلقِ خدا شد
تجلّی گاهِ ذاتِ کبریا شد

پس از حج در غدیر خم پیمبر
جِهازِ اُشتران را کرد منبر

سپس دستِ علی را بُرد بالا
یگانه «شاهِ مُلکِ لافتیٰ» را

بگفتا بعد من «مولا»ی تان اوست...