خانه دارم کنج این باب المراد
خیر دیدم بر درِ خیر العباد

میوه ی طوبا که حیدر چیده است
می شود سهم غلامِ خانه زاد

شهد خرماهای میثم از علی است
ورنه کار و بار او می شد کساد

با ترابِ بوتراب آدم شدم
کُنیه ام شد نوکر حیدر نژاد

کعبه که دورش هزاران حاجی است
دارد از اول به حیدر اعتماد

لا فتی الا علّیِ جبر...