حیدر به بستر خود حالی غریب دارد
دختر کنار بابا «امن یجیب» دارد

خون کرده ارغوانی گل چهرۀ علی را
زینب نگاه بر این «شیب الخظیب» دارد

اشک حسن چکیده از چشم خون فشانش
حسین در دل خود غمی عجیب دارد

آوی واعلیا پر کرده آسمان را
هر کودک یتیمی در دل لهیب دارد

پیداست که دوایی غیر از شهادتش نیست
...