حديث عشق تو ديوانه کرده عالم را
به خون نشانده دل دودمان آدم را
غم تو موهبت کبرياست در دل من
نمي دهم به سرور بهشت اين غم را
غبار ماتم تو آبرو به من بخشيد
به عالمي ندهم اين غبار ماتم را
به يمن گريه براي تو روز محشر هم
خموش مي کنم از اشک خود جهنم را
اگر بناست دمي بي تو بگزرد عمرم
هزار بار بمير...