حجره از اغیار خالی گشته بود
لحظه ی پاک و زلالی گشته بود

اشک در چشمان هر دو دوخته
عالمی از اشکشان دل سوخته

همچو مرغان بدون پر شدند
خیره در چشمان یکدیگر شدند

خلوتی بود و سکوت و اشک و آه
اشک بود و بغض در عمق نگاه

گرچه دیگر دست زهرا خسته بود
اشک از چشمان مولا می زدود

گفت درد من از این نا...