حالا که حرف، حرف بهار است و یار نیست
پس هرچه هست بعد زمستان بهار نیست

نامش هزار و چارصد و چندمین عزاست
عیدی که بی تو می‌رسد و شرمسار نیست

خوشبخت آنکه خانهٔ دل را تکانده است
بر فرش خانهٔ دل من جز غبار نیست

هرچند بهتر است نیایی به شهر ما
اینجا دلی برای شما بیقرار نیست

نام تو بر لب من در دل هوای غی...