جوانِ من، چقَدَر پیر و ناتوان شده ای
بهار بودی و دلخسته چون خزان شده ای

مغیره، ثانی، قنفذ، همه زدند تو را
شهیده ی ضرباتی از این و آن شده ای

امید قلب علی! سِنّی از تو نگذشته
چرا شکسته و مجروح و قد کمان شده ای

زِ سوی عده ای از کافران شهر نبی
برای ضربه ی مسمارِ در، نشان شده ای

مرا به حال خودم، وا گ...