جوان ترین امامم و،غریب و بی پناهم
بر غربتم همین بس،شد خانه قتلگاهم
آتش گرفته جانم از،زهر جفای یارم
او میکُشد به لبخند،مرا که غرق آهم

منم اسیر ام الفضلی که نانجیب است
منم همانکه حتی،در خانه هم غریب است


واویلتا واویلا


بند دوم

با چشم نیمه بازم و،با قلب پاره پاره
جان میدهم ولی او،بر...