جَذْبه ی شورِ روضت
همه مونو میگیره
نور نگاهت آقا
روشنیِ مسیره

ته مرامی ای ارباب
کرمته بی اندازه
درِ خونت یک عمره که
روی بد و خوبا بازه

تو سیدالابراری
توی دلم جا داری
به دشت خشک قلبم
میباری

حسین آقام ای آقام

بند دوم:

حال دلم خرابه
مونده نفس توو سینه
دلخوشیمه که ارباب
نوکرش...