جدا از زخم سر نیزه
چقد زخم زبان خوردی

ز نعل تازه پی در پی
لگدها نیمه جان خوردی

تنت پاشیده هر سویی
چقدر از این و آن خوردی

به جرم حیدری بودن
تو سیلی از سنان خوردی

ضریح پیکرت پاشید
تو از پیرو جوان خوردی

ازت فواره میزد خون
چه گرزی ناگهان خوردی

تو آن لب تشنه هستی
که می از دست جان خوردی

محمد حبی...