جانم به داغ باغ گل یاس خو گرفت
شعر از زلال روضهٔ مادر وضو گرفت

می خواست دفترم که بخواهد عنایتی
لرزید دست شعر، دل آرزو گرفت

با خون دل نوشت؛ سلامٌ علی البتول
بغض قلم شکست، صدا در گلو گرفت

بارید از سحاب زمان قطره قطره، سوز
آتش شراره زد به زمین، کو به کو گرفت

هی می دوید واژهٔ سردرگم خیال
با رهنمود ...