تو که یک گوشۀ چشمت غم عالم را بُرد
نم اشکت گنهِ حضرت آدم را بُرد

از بهشت تو چه گوییم که از روز ازل
روضه‌ات را که خدا خواند؛ جهنم را بُرد

شیشۀ عطر شما در دل آدم که شکست
عطر انفاس بهشتت دل آدم را بُرد

هر که از کرببلا رفت، مُحرم را باخت
هر که در کرببلا ماند، مُحرم را بُرد

زمزم کعبه پس ا...