تو چشما حلقه ی غمه خزونه فصل ماتمه

روضه می‌خونه فاطمه ، آه و واویلا

ای پاره ی تن رسول فرزند زهرای بتول

شد از غمت دنیا ملول ، آه و واویلا

عمامه خاکی ، عبای خاکی

تنها تو حجره ، به روی خاکی

می پیچی از درد زهر کینه

زنده شده ماتم مدینه

آقا بمیرم ، لحظه ی آخر صدا زدی وای ، کجایی ...