دانلود برنامه بحارالاشعار
دفترمن

تو مولایی منم نوکر ببین این نوکر خود را

شعر مداحی مناجات امام حسین (ع) - تو مولایی منم نوکر ببین این نوکر خود را


تو مولایی ، منم نوکر ، ببین این نوکر خود را
مینداز از نظر مولا غلام کمتر خود را

کبوتر بودم و بالی نکردم باز جز اینجا
که تنها در هوای تو گشودم من پر خود را

نباید جز به درگاه تو ریزد اشک چشمانم
که وقف روضه هایت کرده ام چشم تر خود را

فرات و دجله آوردم به سمت کربلای تو
بیا ای تشنه لب تر کن از آنها حنجر خود را

ازین جایی که سر بنهاده ام ، سر بر ندارم من
به درگه نه ، نهادم زیر پای تو سر خود را

تو دنیای منی ، عقبای من ، بنوشته ام این را
نخواهم داد حتّیٰ لحظه ای من باور خود را

امید من تویی مولا ، چه در دنیا ، چه در عقبا
نمودم واگذار لطف هایت محشر خود را

به زینت بخشی نامت ندیدم نام دیگر را
به نامت زین جهت کردم مزیّن دفتر خود را

به نوکرهای فرزندش عنایت می کند زهرا
نصیبم کن کرامت های ناب مادر خود را

ز بار معصیت آشفته حالم ، خوب می دانی
چه گویم من چه گویم شرح حال مضطر خود را

برای آن که دریابی غلام بی قرارت را
پُر از عطر غمت کردم هم اینک بستر خود را

بیا دریاب در این لحظه های واپسین ما را
بیا تا بگذرانم لحظه های آخر خود را

همیشه شوق دیدار تو را دارم در این عالم
مکن محروم ازین افتاده نوکر محضر خود را

به پایت سوختم آقا چو شمعی در غمت ، حالا
به سویت می فرستم آتشین خاکستر خود را

منم "یاسر" اگر شعرم قبول خاطرت افتاد
بیا دریاب اینک شاعر بی یاور خود را

محمود تاری "یاسر"

305
شعر بعدی