توُ شبِ اولِ قبرم
من چه حالِ خوشی دارم

حمدُ لِلَه که اینجا هم
با حسینِ سر و کارم

چه نورانی شده قبرم
دلیلش اشکِ روضه هاست

نکیر و منکرم دیدن
سرم به دامن آقاست


احترام دارن اینجا
همه گریه کن های حسین

همه غم ها فراموش
میشه با تماشای حسین

با سعادت اونیست که
عمرِشو گذاشت پای حسین


عشقِ ما حسین
هستی...