تو را بردند بی عمّامه و عالم پریشان شد
از آدم تا به خاتم در همین ماتم پریشان شد

قدم برداشتی وقتی به روی خاک بی نعلین
زمین مرد از خجالت،آسمان یکدم پریشان شد

میان شعله ها بودی شبیه مادرت،او که
شد از داغش پریشان هاجر و مریم پریشان شد

نماز آخرت بود و تن سجاده می لرزید
در آن ساعت که حتی ...