تو تشنه ای و برای چشمم
دردی شده آب دیدن من
دستی که به آب خورده باشد
بهتر که بیفتد از تن من

فدای چشمت چشم من گر درمیان خون نشست
فدای آه مادرت گر دستم از بازو شکست

من آمدم اصلا
دور تو بگردم
دست و سر و جانم را
قربان تو کردم

بند دوم

تنها به تو می کنم توسل
من هیچ ز دیگران نخواهم
وقتی تو پناه عالمینی
از غیر تو من امان نخواهم

پناه جانم در امانم در لوای پرچمت
همه توانِ بازوانِ من فدای پرچمت

من سر بنهم بر
آغوش برادر
سر بر چه گذاری تو
در لحظه ی آخر

بند سوم

جان از تن زخمی ام گرفته
این غم که نشسته در صدایت
دشمن چقدر دلیر گشته
برگرد به سمت خیمه هایت

عمود و تیر و نیزه ها را من به جانم می خرم
صدای پای دشمنت را نشنود گوش حرم

من دل نگرانم
می سوزم از این تب
گردی ننشیند کاش
بر چادر زینب

سعیده کرمانی
سعید حمیدیان فر