تو ای مرغ شباهنگم، به حسرت بال و پر وا کن
صدای کوبۀ در شد، برو زهرا تو در وا کن

به نزد او ببر با خود، سلام از من درود از من
که این مهمان ناخوانده، گرفت اذن ورود از من..

حضور او بُوَد آری، کلید قفل در بسته
به هر جا می گذارد پا، شود بارِ سفر بسته

ولی می داند این مهمان، که اینجا خانۀ وحی است
که دور ...