تو آمدی و بر این خاک آبرو دادی
بهار بودی وبرباغ رنگ وبودادی

ظهور کردی وآفاق از تو روشن شد
به چشم بی رمق ماه ومهر سو دادی

زفیض نور خود ای آفتاب هستی بخش
به آسمان وزمین جلوه ای نکو دادی

دراین کویرتو سرچشمه ی تولایی
که برتمامی تشنه لبان سبو دادی

زهجرتی که تورا از مدینه کرد جدا
چه حسرتی به دل بی قرا...