تنهاترین سردارم و،تو خونه هم غریبم
برام نمونده یاری جز،همسر نانجیبم
یادم نمیره کوچه و،مادرو سیلی هیچوقت
از کودکی غم دیدم و،خون دله نصیبم

یه عمره که میسوزم و
تیره و تاره روزم و
میشینم غصه میخورم
وقتی میشم از کوچه رد
نامردی رو که سیلی زد
میبینم غصه میخورم

یه جوری زد که،چشاش نمیدید
راه و ازم میپرسید،...