تموم افتخارمه ، که مادر شهیدم
گفتند که دستت شد جدا،ولی خودم ندیدم
حالا روزها کنار چارتا شکل قبر خاکی
می خونم از غم های تو ، دیگه نمونده باکی
با ناله از ته دلم می خونم از مشک و علم
می خونم از دست قلم
وای پسرم وای پسرم
می خونم از چشمون تو از چشم پر پیمون تو
دردهای بی درمون تو
وای پسرم وای...