تمامِ عمر، که من دور از وطن بودم
بیادِ داغِ حسین و غمِ حسن بودم

نه کعبه روزیِ من شد. نه حجِّ بیت الله
نه کربلا شده قسمت، نه در وطن بودم

به پادگانِ نظامی، سکونَتم دادند
چه سال ها که به تبعید، پُر محن بودم

ز کودکی، دلِ تبعید و ظلمت و زندان
هماره با پدرِ خویش، هم سخن بودم

همیشه صحبت ما بود، در غ...