تا کی اسیر پنجه ی غم ها بمانم؟
مگذار ، تا مجنون این صحرا بمانم

هیچ اعتباری بر همین امروز من نیست
مگذار تا درحسرت فردا بمانم

درغیبت طولانی ات دریاب ما را
تاکی اسیر این شب یلدا بمانم

دارم یقین می آیی ای گل،پس چرامن
در جمعه های شاید و اما بمانم

تنهاترین شب های من، شام جدایی است
مگذار د...