تا نگردیده‌ست خورشید قیامت آشکار
مشتِ آبی زن به روی خود، ز چشمِ اشک‌بار

در بیابان عدم، بی‌توشه رفتن مشکل است
در زمین چهرۀ خود دانۀ اشکی بکار..

دیدۀ بیدار می‌باید رهِ خوابیده را
تا نگردیده‌ست صبح، از خوابِ غفلت سر برآر..

رشتۀ طول امل را باز کن از پای دل
از گریبان فلک، مانند عیسی سر برآر

شبنم از ر...