تا كه گشتيم زجان عاشق و ديوانه تو
همه شاديم به حكم خط پروانه تو
در بيابان غمت واله و حيران شده ايم
كي شود راه بجوئيم بكاشانه تو
مست و مدهوش در آئيم به فرداي حساب
گر بيفتد گذر ما سوي مي خانه تو
تشنه وصل تو هستيم چه غم از عالم زر
مستحقّم به يك جرعه پيمانه تو
مشگل از كوي تو در كوي دگر باز پريم
...