تا كه پامال خزان شد لاله ليلاي من
دشت غم آمد بهار از اشك خون پالاي من
در مناي كربلا خون ذبيحم تا كه ريخت
عيد قربان شد يكي با روز عاشوراي من
از هجوم خارها مانند گل شد برگ برگ
لاله من ياس من تنها گل رعناي من
كاش فرق من به جاي فرق اكبر مي شكافت
كاش مي پاشيد پيش از او زهم اعضاي من
من تماشا كردم ...