تا فکر و ذکر من همه دیدار دلبر است
من در میان جمع و دلم جای دیگر است

من در میان جمع و دلم سمت سامراست
آنجا که اشک زائرش از آب کوثر است

دیری است رفته است و دگر و برنگشته است
دیری است آسمان دلم بی‌کبوتر است

او پیش رو نشسته و من کورم از گناه
او می‌زند صدایم و ما گوش‌مان کر است

آواره‌ایم در هیئات و ...