تا صبح کارم این است بر روت رو کشیدن
با دستهای بی جان شانه به مو کشیدن

چسبیده است زنجیر بر دورِ گردن ما
صدبار قسمتم شد از هر دو سو کشیدن

آنقدر می‌فشارد این ریسمان گلویم
حتی که ممکنم نیست آه از گلو کشیدن

از بام هیزم اُفتاد آرام ناله کردم
سخت است داد و ناله پیشِ عمو کشیدن

دستم به پهلویم بود شد...