تا شد دلم به شور تولایت آشنا
در نای نی، به نغمه ی تو گشتم همنوا

از محنت و جفا و ستم خسته کی شوم
وقتی که بر صفای دلم کرده ای دعا

چون سایه با تو می روم هر جا که می روی
یک لحظه سایه ات نشود از سرم جدا

چون شمع سوزم از غم و دم بر نیاورم
من بر رضای دوست همی بوده ام رضا

این راه شام و کوفه ب...