تا شده عالم پر از، حال و هوای حسین
قبله دلها شده، کرب و بلای حسین
روز ازل شیعیان، سینه زنان آمدند
بر در مُلک وجود، زیر لوای حسین
ما همه جا ماندگان، در خَم یک کوچه‌ایم
دلشدگان می‌روند، کرب و بلای حسین
ای که شدی زائرش، ملتجی حائرش
بر لب ما هم بریز، آب بقای حسین
کشته اشک است او، شافع حشر است او...